تظاهرات بازگشت مردم غزه ؛ بی فایده و بی نتیجه

پرسش:
به نظر شما تظاهرات بازگشت در غزه به جز آشکار نمودن چهره پلید رژیم اشغالگر قدس و توجه افکار عمومی جهان به مسئله غزه چه ثمره ای داشته است در حالی که به مرگ تقریبا ۳۰۰ نفر و زخمی شدن ۱۵۰۰ نفر منتهی شده است؟ چه دردی از این مردم بی نوا درمان کرده؟ اگر بی فایده بوده چرا جلوی ادامه آن گرفته نمیشود؟
 
پاسخ:
پیروزی یک امری است که به صورت تدریجی محقق میشود، و در گرو ایستادگی و مقاومت است، و طبیعتا هزینه هم دارد، به نتیجه نرسیدن این مقدمات، به معنای شکست آنها نیست، اینها بخشی از مقدماتی هستند که تأثیر خود را دارند ولی علت تامّه(1) نیستند تا به تنهایی منجر به پیروزی شوند. مثل انقلاب ما که سال ها راهپیمایی ها و اعتراضات و تلاش ها و تبعیدها و شکنجه ها را به دنبال داشت، هر کدام به تنهایی نتوانست منجر به انقلاب شود، اما مجموع آنها منجر به پیروزی شد، به همین خاطر نمیشود تک تک آنها را شکست خورده دانست.
 
این راهپیمایی ها بدون شک موثر هستند، خود این حرکت یک نوع احیاء تفکر مبارزه است، موجب احیاء و زنده نگه داشتن این مبارزات ضد صهیونیستی است، موجب اتحاد فلسطینیان خواهد شد، از آن طرف مقابله با آن هم برای اسرائیل بی هزینه نیست، اینها در نگاه جامعه بین المللی تاثیر دارد. امروز اسرائیل نه هرگز اقتدار نظامی پیشین را دارد و نه نفوذ و حمایت بین المللی گذشته را.
 
البته منظور از اقتدار نظامی تسلیحات نیست، روزی همین اسرائیل در یک جنگ شش روزه کشورهای عربی را که متحد شده بودند به سختی شکست داد! اما امروز در برابر غزه و لبنان نمی تواند به پیروزی دست یابد! برای سنجش اقتدار اسرائیل نباید به بمب های هسته ای و تسلیحات او نگاه کرد، بلکه باید ببینید آیا این تسلیحات و بمب اتم داشتن اسرائیل منجر به تسلیم شدن رقیبان او شده است؟ آیا امروز ایستادگی در برابر اسرائیل بیشتر شده است یا کمتر؟ آیا تسلحیات او موجب بازدارندگی از مقابله ی با او شده است یا خیر؟ اینهاست که نشان دهنده اقتدار نظامی است، نه صرفا تسلیحات!
 
در خصوص کاهش وجهه بیم المللی اسرائیل هم به عنوان مثال شورای امنیت سازمان ملل در 22 مارس 2019 در خصوص همین برخوردهای صهیونیست ها با مردم معترض، با محکوم کردن اقدامات سرکوبگرانه اسرائیل در نوار غزه خواستار محاکمه عاملان خشونت ها شد، و مجمع شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد قطعنامه ای را با ۲۳ رای موافق در برابر ۸ رای مخالف به تصویب رساند. اینها حاصل مقاومت بدون وقفه فلسطینیان است که اجازه نداده است مسئله فلسطین فراموش شود.
 
در این که اسرائیل در برابر قطعنامه ها و محکومیت های سازمان های بین المللی تمکین نمی کند حرفی نیست، اما این بدین خاطر است که هنوز جامعه بین المللی در برابر اسرائیل جدی نشده است؛ اما روند رو به رشدی را طی کرده، روزی از همین محکومیت ها هم خبری نبود! بنابراین نباید گمان کرد که جایگاه و وجهه بین المللی برای اسرائیل مطرح نیست، امروز دنیا بر عنصر اقناع افکار عمومی می گردد، به همین خاطر به رسانه ها اینقدر اهمیت داده میشود، یا مثلا گاهی حملاتشان را همزمان با وقایع مهم دیگری همراه می کنند تا تحت الشعاع قرار بگیرد. اینها نشان میدهد افکار عمومی برایشان مهم است، اما چاره ای از نادیده گرفتن آنها ندارند چرا که حیاتشان وابسته به آن است.
 
پی نوشت ها:
1. علت تامه، یعنی علتی که با وجود آن معلول محقق شود، این علت تامه میتواند مجموعه ای از علل و عوامل ناقصه باشد که هر کدام لازم هستند اما به تنهایی کافی نیستند.