با اون چادری هایی که تبرج میکنن چکار باید کرد؟

پرسش:
در فضای مجازی با خانم هایی مواجه می شویم که ظاهرا مذهبی و چادری هستند، اما با عکس های نامتعارف، جلب توجه و دلبری می کنند. آیا باید از کنار چنین مواردی بدون تذکر دادن بگذریم و اجازه بدهیم که جوانها را جذب کرده یا دید عموم را نسبت به مذهبی ها وچادری ها منفی کنند؟ در صورت تذکر دادن، با پاسخ هایی مثل «مجبور نیستی ببینی؛ به خودم مربوطه؛ از شما نظر نخواستم؛ و ...» مواجه می شویم. چه باید کرد؟
 
 
پاسخ:
مسئولیت پذیری و دغدغه شما نسبت به دیگران قابل تحسین است. قرآن می فرماید: «كُنْتُمْ خَیْرَ أُمَّةٍ أُخْرِجَتْ لِلنَّاسِ تَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَ تَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْكَرِ؛ شما بهترین امتى بودید كه به سود انسانها آفریده شده ‏اند (چه اینكه) امر به معروف و نهى از منكر مى ‏كنید.» (۱) و امیر المومنین (علیه السلام) در تبیین اهمیت آن می فرمایند: «وَما أعمالُ البِرِّ كُلِّها وَالجِهادُ في سَبيلِ اللّهِ عِندَ الأمرِ بِالمَعروفِ والنَّهيِ عَنِ المُنكَرِ ، إلاّ كَنَفثَةٍ في بَحرٍ لُجِّيٍّ؛ همه كارهاى نيك و جهاد در راه خدا، در مقايسه با امر به معروف و نهى از منكر ، چون دميدنى است به درياى پر موجِ پهناور.» (۲)
 
اما نکته ای که باید بدان پرداخت، ابعاد و حدود مساله است. قطعا بنا نیست ما کسی را به زور به بهشت ببریم! خداوند این را به پیامبرش هم گوشزد نموده است:
 
«... فَإِنْ أَسْلَمُوا فَقَدِ اهْتَدَوْا وَإِنْ تَوَلَّوْا فَإِنَّمَا عَلَيْكَ الْبَلَاغُ وَاللَّهُ بَصِيرٌ بِالْعِبَادِ ؛ پس اگر اسلام آوردند قطعا هدايت‏ يافته‏ اند و اگر روى برتافتند فقط رساندن پيام بر عهده توست و خداوند به [امور] بندگان بيناست» (۳)
 
فَإِنْ أَعْرَضُوا فَمَا أَرْسَلْنَاكَ عَلَيْهِمْ حَفِيظًا إِنْ عَلَيْكَ إِلَّا الْبَلَاغُ... ؛ پس اگر روى برتابند ما تو را بر آنان نگهبان نفرستاده‏ ايم بر عهده تو جز رسانيدن [پيام] نيست (۴)
 
خدای متعال انسان ها را مختار آفریده و به همه اجازه داده تا در صورت سوء انتخاب خویش در گمراهی بمانند. پس یافتن نقطه اعتدال بسیار لازم است که می توان آیه ذیل را معیاری برای میزان وظیفه خود مد نظر داشته باشیم:
 
«لِیَهْلِكَ مَنْ هَلَكَ عَنْ بَیِّنَةٍ وَ یَحْیى‏ مَنْ حَیَّ عَنْ بَیِّنَةٍ؛ آنها كه هلاك (و گمراه) مى ‏شوند، از روى اتمام حجّت باشد و آنها كه زنده مى ‏شوند (و هدایت مى ‏یابند)، از روى دلیل روشن باشد.» (۵)
 
یعنی تلاش نماییم که راه حق روشن باشد و کسی به دلیل نفهمیدن گمراه نشود و شبهات و کج فهمی ها، دیگران را به بیراهه نکشاند. اما جایی که حق روشن و واضح است و همه گونه تبیین شده سپس شخص به انتخاب خود بیراهه می رود، ما وظیفه ای نداریم و تلاش در چنین مواردی هیچ ثمری نخواهد داشت همان گونه که "خود را به خواب زده، هرگز بیدار نخواهد شد."
 
در مقابل چنین کسانی حتی تلاش پیامبر مکرم اسلام (صلی الله علیه و آله و سلم) نیز نتیجه ای نخواهد داشت: «إِنَّكَ لا تُسْمِعُ الْمَوْتى‏ وَ لا تُسْمِعُ الصُّمَّ الدُّعاءَ إِذا وَلَّوْا مُدْبِرینَ؛ مسلّماً تو نمى ‏توانى سخنت را به گوش مردگان برسانى، و نمى ‏توانى كران را هنگامى كه روى برمى‏ گردانند و پشت مى ‏كنند فراخوانى.» (۶)
 
«إِنَّ الَّذینَ كَفَرُوا سَواءٌ عَلَیْهِمْ أَ أَنْذَرْتَهُمْ أَمْ لَمْ تُنْذِرْهُمْ لا یُؤْمِنُونَ؛ كسانى كه كافر شدند، براى آنان تفاوت نمى ‏كند كه آنان را (از عذاب الهى) بترسانى یا نترسانى ایمان نخواهند آورد.» (۷)
 
«وَ إِنْ كانَ كَبُرَ عَلَیْكَ إِعْراضُهُمْ فَإِنِ اسْتَطَعْتَ أَنْ تَبْتَغِیَ نَفَقاً فِی الْأَرْضِ أَوْ سُلَّماً فِی السَّماءِ فَتَأْتِیَهُمْ بِآیَةٍ وَ لَوْ شاءَ اللَّهُ لَجَمَعَهُمْ عَلَى الْهُدى‏ فَلا تَكُونَنَّ مِنَ الْجاهِلینَ؛ و اگر اعراض آنها بر تو سنگین است، چنانچه بتوانى نقبى در زمین بزنى، یا نردبانى به آسمان بگذارى (و اعماق زمین و آسمانها را جستجو كنى، چنین كن) تا آیه (و نشانه دیگرى) براى آنها بیاورى! (ولى بدان كه این لجوجان، ایمان نمى ‏آورند!) امّا اگر خدا بخواهد، آنها را (به اجبار) بر هدایت جمع خواهد كرد. (ولى هدایت اجبارى، چه سودى دارد؟) پس هرگز از جاهلان مباش.» (۸)
 
با توجه به تمام موارد بالا، در این مورد خاص، اگر شما حس می کنید که تذکر دادنتان موثر باشد، تذکر بدهید؛ در غیر اینصورت وظیفه ای ندارید.
 
 
 
پی نوشت ها:
۱. سوره آل عمران، ۱۱۰
۲. محمدی ری شهری، محمد؛ حكمت نامه بسيج؛ انتشارات دارالحدیث؛ قم ۱۳۸۷؛ ص ۲۳۲
۳. سوره آل عمران، ۲۱
۴. سوره شوری، ۴۸
۵. سوره انفال، ‌۴۲
۶. سوره نمل،۴۰
۷. سوره بقره، ۶
۸. سوره انعام، ‌۳۵.