مقام امامان بالاتر است یا انبیاء؟چرا؟



از آيات و روايات استفاده مى شود كه مقام امامت ، بالاتر از مقام نبوت و رسالت است . مقام نبوت و رسالت ،

يعنى مقام دريافت وحى الهى و تبليغ و نشر آن در بين مردم ، و تربيت انسان ها از طريق ]انذار و تبشير [و تعليم و آگاهى بخشيدن به آن ها . بنابراين ، رسول موظف است در حوزه مأموريت خود ، مردم را به سوى خدا دعوت كند و فرمان الهى را به آن ها برساند ،
و براى يك انقلاب فرهنگى و فكرى و عقيدتى ، از هيچ كوششى دريغ نكند ; امّا مقام «امامت » ، يعنى مقام رهبرى و پيشوايى مردم .

امام ، كسى است كه با تشكيل يك حكومت الهى و به دست آوردن قدرتِ لازم ، سعى مى كند احكام خدا را عملاً اجرا كند و اگر هم رسماً نتواند حكومت تشكيل دهد ، تا آن جا كه در توان دارد ، براى اجراى احكام مى كوشد .

به عبارت ديگر ، وظيفه امام اجراى دستورهاى الهى در جامعه است ; در حالى كه وظيفه رسول فقط «انذار» و «تبشير» و ابلاغ دستورها است . به همين جهت ، مقام امامت از مقام نبوت و رسالت بالاتر و نيازمند شايستگى و لياقت بيش ترى است .

قرآن كريم در آيه 124 سوره بقره مى فرمايد : «خداوند ، ابراهيم را با وسايل گوناگون آزمود و او از عهده آزمايش ها به خوبى برآمد ; آن وقت ، مقام امامت را به او داد»

برخى از انبيا ، فقط داراى مقام نبوت و رسالت بوده اند ;

ولى برخى ديگر ، به جهت شايستگى بيش تر ، علاوه بر مقام نبوت و رسالت ، داراى مقام امامت نيز بوده اند ; مانند : حضرت ابراهيم ، حضرت موسى(عليه السلام) ، پيامبر خاتم (صلى الله عليه وآله)و.. . .

علامه طباطبايى(رحمه الله) در ذيل آيه 124 مى فرمايد : از اين آيه استفاده مى شود كه مقام امامت در ذرّيه لايق و پاك و معصوم ابراهيم ـ على نبيناوآله وعليه السلام ـ هم قرار داده شده است • و پيامبران ديگرى نيز داراى اين مقام بوده اند ;

چنان كه خداوند متعال درباره اسحاق و يعقوب(عليهما السلام) مى فرمايد : «و جعلنهم أئمّة يهدون بأمرنا... ;(انبياء ، 73) و آنان را پيشوايانى قرار داديم كه به فرمان ما هدايت مى كردند و به ايشان ، انجام كارهاى نيك و برپاداشتن نماز و دادن زكات را وحى مى كرديم و آنان پرستنده ما بودند» .

1 . اقتباس از : تفسير نمونه ، آيت الله مكارم شيرازى و ديگران ، ج 1 ، ص 435 ـ 446.
1 . الميزان ، ج 1 ، ص 276 ، نشر اسماعيليان .

ادامه مطلب:

http://www.askdin.com/showthread.php?t=222