افشا کردن یا افشا نکردن رابطه‌ی نامشروع دیگران

پرسش: به تازگی متوجه ارتباط نامشروع یکی از زنان فامیل با فرد غریبه ای شده ام. در این باره مطمئن هستم و مدرک نیز برای اثبات آن دارم. آیا باید به شوهرش بگویم؟ اگر بگویم زندگی آنها از هم می پاشد و اگر نگویم به شوهرش مدیون میشوم.


پاسخ: قبل از اینکه به بیان راهکارهای مداخله ای مناسب بپردازم چند نکته را در این باره یادآور میشوم:

در احکام متقن دینی و آیات محکم قرآنی بی سابقه ترین و پیچیده ترین راه ها برای اثبات رابطه نامشروع در نظر گرفته شده است تا به آسانی قابل اثبات و نسبت دادن نباشد.

حداقل چهار مرتبه اعتراف یا شهادت چهار تن لازم است تا جایی که اگر تعداد شهود به این عدد نرسد حد قذف بر روی آنها جاری میشود. یعنی نه تنها کسی که به او نسبت ناروا داده اند مجازات نمی شود بلکه خودشان به جرم تهمت ناروا مجازات میشوند. بنابراین گمان نکنید شواهد و مدارکی که دارید برای اثبات رابطه نامشروع حتی در نزد خودتان کافی است. البته به این معنا هم نیست که اصل وجود رابطه (دوستی و ....) انکار و نادیده گرفته شود.

هر گناهی تا زمانی که در خلوت انجام گیرد و برملا نشود حد مشخصی از شناعت و عقوبت را به همراه دارد اما وقتی برملا شود ابعاد جدیدی را پیدا میکند. زشتی و عقوبت آن بیشتر میشود تا آنجا که برخی از علمای اخلاق اعتقاد دارند تجاهر(علنی انجام دادن) معصیت از عواملی است که صغیره را تبدیل به کبیره میکند. چراکه باعث میشود قبح گناه ریخته شده و از آن الگوگیری شود.

آشکار شدن گناه امکان توبه و اصلاح گناهکار را نیز به حداقل کاهش میدهد. چراکه او فکر میکند با توبه میتواند نامه عمل خود را از گناه پاک کند اما ذهن مردم را نه! او خود را همراه با برچسبی از آن گناه میپندارد و تلاش برای جدا کردن آن از خودش را بی فائده میداند.

رمز توصیه های موکد دینی بر پرده پوشی و حفظ آبروی دیگران و نهی از تجسس و غیبت نیز از همین جهت است. بنابراین این را بدانید که هر مقدار گناه آن زن پوشیده تر باقی بماند امکان اصلاح او بیشتر است. شما از گناه او مطلع شده اید اما اجازه ندهید فرد دیگری مطلع شود
همه آنچه گفته شد به معنای بی تفاوتی مطلق نسبت به این مسئله نیست. شما به هر علتی از این رابطه مطلع شده اید ممکن است بتوانید در جلوگیری از پیچیده تر شدن این رابطه موثر باشید. آن زن وارد بازی خطرناکی شده است و ممکن است با ادامه دادن به این رابطه آرامش دنیا و سعادت آخرت خود را بر باد دهد. بنابراین اگر بتوانید کاری برای نجات زندگی او انجام دهید کاملا بجا خواهد بود.

هر گونه تمایلی از سوی زوجین برای تامین نیازهای عاطفی و یا جنسی در خارج از چارچوب عرف و شرع و خانواده از اختلال در کارکرد و سلامت روابط میان آنها پرده بر می دارد. خانواده ای که افراد آن در سلامت و امنیت روحی و روانی قرار داشته باشند و نیازهای آنان به درستی در محیط خانواده تامین شود دست به چنین اشتباهاتی نخواهند زد. بنابراین آن زن و همسر او قطعا نیاز به راهنمایی اخلاقی و یا مداخله روانشناسی دارند.

بهترین نقش شما در این باره میتواند این باشد که ضرورت این کار را برای آنها تبیین و نسبت به ضرورت اصلاح رفتار، آنها را توجیه کنید. به عبارت دیگر به جای اینکه مستقیما سراغ خیانت آنها به یکدیگر یا خیانت زن به مرد بروید ریشه های این خیانت را شناسایی و در صدد رفع آن برآیید.

زمینه های و بهانه های انحراف جنسی زن در خانواده عبارت است از:

استفاده از برنامه های ماهواره ای نامناسب، عضویت در شبکه های اجتماعی فاسد، آشنایی و دوستی با افراد خیانت کار و هرزه، مشکلات شدید رفتاری در مرد، فقر و اعتیاد مرد و یا زن، خیانت متقابل از مرد، بی اعتنایی از طرف مرد، ....

به احتمال زیاد یک یا چند مورد از این موارد در مورد زنی که از آن سخن میگویید نیز صدق میکند. بنابراین سعی کنید با گفتگو با آن زن او را با مشکلاتی که با آن مواجه هست روبرو کنید و به او کمک کنید تا راه های منطقی برای برون رفت از مشکلات خود پیدا کند.

http://www.askdin.com/showthread.php?t=65013&p=1018853&viewfull=1#post10...