من به گذشته همسر آینده ام خیلی حساسم

پرسش:
پسری 25 ساله هستم که مدتی با دختری خوش اخلاق و زیبا آشنا شدم که اهل قرآن و نماز هم هست؛ ما قصد ازدواج داریم، ولی متاسفانه من به گذشته همسر آینده ام خیلی حساسم. بعد از چند وقت آشنایی بهش گفتم که من از گذشته ات هیچی نمی دونم خدا رو در نظر بگیر و اگر چیزی هست بگو!
یک لحظه خودش هم خشکش زد، ولی گفت از گذشته ام میگم ولی دیگه حسابی رو ازدواجمون باز نمی کنم؛ خلاصه شروع کرد به تعریف کردن و گفت:
«در دوران نوجوانی حدود 15-14 سالگی با یک پسر دوست شدم و بعد از مدت خیلی کم فهمیدم که با چند دختر دیگر هم دوست هست و به همین خاطر رابطه مون رو بهم زدم. بعد از اینکه من با اون پسر به هم زدم. سطح رابطه مون فقط در این حد بوده که در راه مدرسه همدیگر می دیدیم و باهم حرف می زدیم چون اون موقع گوشی موبایل و این چیزها نبود. متأسفانه اون پسر شروع کرده به گفتن حرفهای زشت پشت سر من که من با فلان دختر رابطه داشتم و بکارتش رو از بین بردم و... متأسفانه این حرف ها به گوش چند نفر از هم محلی های من رسیده و تحت تاثیر قرار گرفتند و شروع کردن به بدگویی از من در محله».
به هر حال این خانم گفت کل این ماجرا همین هست، ولی بنده خیلی به این موضوع حساس هستم. وقتی بهش گفتم که احساس می کنم واقعاً اتفاقی بین شما افتاده، گفت که مشکلی نیست به ازدواج فکر نکنیم تا خیالت راحت باشه.
من به این خانم گفتم می توانم آزمایش ببرمت تا ثابت بشه مشکلی نیست و ایشون هم حاضر هست این کار رو بکنه، ولی زندگی اول کار خراب میشه. حتی وقتی گفتم حاضری برای اثباتش دست روی قرآن بگذاری، قبول کرد و گفت ولی بازم زندگی خراب میشه.
حالا من رو راهنمایی کنید که چکار کنم؟

 


پاسخ:
لزوم شناخت کافی در انتخاب همسر
اینکه دختر و پسر در ازدواج و فرایند خواستگاری باید نسبت به هم اطلاعاتی کسب کنند و با آگاهی و شناخت کافی انتخاب همسر نمایند، حرف درستی است، اما اینکه نسبت به گناهان و خطاهای گذشته اقرار بگیرند و بکوشند از همۀ جزئیات آن اطلاع پیدا کنند، حرف نادرستی است؛ چون این گونه امور به شدت باعث بدبینی، سوءظن و سلب اعتماد شده به طوری که آثار شومی در زندگی مشترک خواهد داشت و به این سادگی برطرف نخواهد شد.

اینکه شما نسبت به گذشته همسر آیندتان حساس هستید؛ ثمرۀ همین بدبینی ها و سوءظن های وسواس گونه است که عوامل متعددی ممکن است در بروز و ظهور آن نقش داشته باشد؛ بنابراین تا زمانی که این بدبینی و سوءظن برطرف نشود و حساسیت شما از بین نرود؛ ورود به عرصۀ ازدواج منطقی و عقلایی نیست.

حدود کنکاش و جستجو در مورد گذشته افراد
ذکر این نکته ضروری است که از لحاظ شرعی و دینی ما ملزم به کنکاش و جستجو در مورد گذشته افراد نیستیم. اگر هم دختری در گذشته روابط گناه آلود و نامشروع با نامحرمان داشته باشد باز ما ملزم به کنکاش و جستجو در این خصوص نیستیم؛ چون ممکن است وی اغفال شده باشد و ناخواسته مرتکب گناه شده باشد و بعداً پشیمان شود و توبه نماید.
تنها چیزی که شما ملزم به کنکاش و جستجو هستید احراز صلاحیت و شایستگی طرف مقابل برای تصدی پُست همسری و شناسایی میزان تناسب و تطابق طرفین در معیارها و ملاک های ازدواج برای طرح ریزی ازدواج موفق و پایدار است.

شما در فرایند خواستگاری شرعاً و قانوناً مُجاز نیستید در مورد گذشته افراد کنکاش و جستجو کنید و یا دختری را که به خواستگاری اش رفته اید تحت فشار قرار دهید و از وی اعتراف بگیرید؛ حتی اگر وی در گذشته مرتکب گناه شود وی به هیچ وجه مُجاز به خودافشایی و اعتراف به گناه نیست و شما نیز نباید او را مجبور و وادار به اقرار و اعتراف به خطاهای احتمالی اش در گذشته نمایید که در غیر این صورت، مرتکب گناه بزرگ و نابخشودنی خواهید شد.

باید توجه داشت که وادار کردن افراد به خودافشایی و اقرار به گناه و تجسس کردن در این زمینه، کشف اسرار و رازهاى نهانى مردم و آشکار کردن گناهانی که خداوند قادرِ متعال با پرده پوشی و ستاریت خویش آنها را پوشانده، از گناهان آشکاری است که به نص صریح قرآن از آن نهی شده است.

خداوند در قرآن کریم می فرماید: «يا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنُوا اجْتَنِبُوا كَثيراً مِنَ الظَّنِّ إِنَّ بَعْضَ الظَّنِّ إِثْمٌ وَ لا تَجَسَّسُوا» (1)؛ «اى کسانى که ایمان آورده ‏اید! از بسیارى از گمانها بپرهیزید، چرا که بعضى از گمانها گناه است و هرگز (در کار دیگران) تجسّس نکنید».

توصیه اکید ما این است که در خصوص گذشته هرگز با دختر مورد نظر گفتگو نکنید و او را مجبور به اقرار به گناهان احتمالی نکنید. گذشته او ربطی به شما ندارد؛ بلکه حال فعلی افراد ملاک است. اگر شما همسر آینده تان را براساس اصول و معیارهای همسرگزینی انتخاب کرده باشد و به ایمان و اخلاق او اطمینان دارید و کلیت طرف مقابل تان مورد تأیید است، دیگر لازم نیست در خصوص گذشته وی جز به جز کنکاش کنید.

گذشته دختر مورد نظر هیچ ارتباطی به شما ندارد و اشتباهات او در گذشته به هیچ وجه مصداق خیانت محسوب نمی شود که لازم باشد شما در خصوص آن کنکاش کنید و یا او را ببخشید یا نبخشید؛ چرا که خیانت در اصل به معنای خودداری از پرداخت حقّی است که انسان آن را بر اساس موازین شرعی و قانونی تعهّد کرده است در حالی که دختر مورد نظر هیچگاه همچون تعهدی را با شما در گذشته نداشته است. اگر شما نیز گذشته خود را به درستی کنکاش کنید، خواهید فهمید که اگر گناهان شما بیشتر از دختر مورد نظر نباشد، کمتر نخواهد بود. یک حق الناس و یا کوچک پنداشتن گناه می تواند با کوه عظیمی از گناهان دیگران مقابله کند.

این را بدانید که همه ما انسان ها به حکم انسان بودن بعضاً دچار اشتباهات فاحشی در زندگی خود می شویم. چگونگی برخورد و مواجهه با این گونه اشتباهات از خود اشتباهات به مراتب مهم تر است. خصوصاً اینکه بر اساس تحقیقات انجام گرفته، انگیزه و هدف بیشتر دخترها از دوستی با پسرها و ارتباط با آنان، ارضای نیازهای عاطفی، احساسی و پرکردن تنهایی و نهایتاً ازدواج بوده است و بر عکس انگیزه این ارتباط گیری در اکثریت قریب به اتفاق پسرها کامجویی و سوء استفاده جنسی بوده که با فرآیند موسوم به «مخ زنی» و دادن وعدۀ ازدواج انجام می گیرد، اما چون دختران جوان، هنوز به سنی نرسیده اند که عاقبت برخی از کارها برای شان تجربه شده باشد، فقط همان ابتدای کار را که شیرین است می بینند و خدای ناکرده به دوستی با جنس مخالف تن می دهند و به این ترتیب وارد دامی می شوند که خلاصی از آن بسیار دشوار است و از این ناحیه سخت آسیب و ضربه می خورند. با این وصف، کم پیدا می شود که دختری واقعاً هرزه و منحرف باشد و بخواهد با پسران متعدد رابطه برقرار کند و خود را در اختیار مردان بالهوس قرار دهد. به هر حال، نباید دختران اغفال شده و فریب خورده همچون دختر مورد نظر را به کلی ناپاک و گناهکار تصور کرد؛ بلکه باید اشتباه آنان را پذیرفت و به آنها کمک کرد که با توبه ای که به درگاه الهی می کنند از مسیر اشتباه خود دوری بجویند و راه پاکی را در پیش گیرند.

چه بسا ممکن است اشتباهات قبلی انسان، باعث بیداری بیشتر فرد گردد به صورتی که بعد از آن بیشتر از خود مراقبت انجام دهد تا دگر باز فریب انسانهای شیطان صفت و هوسران را نخورد و نیز ممکن است برای جبران اشتباهات گذشته، تلاش بیشتری کند و راه تقوا و پاکی را بهتر از دیگران بپیماید و زندگی خداپسندانه ای را فراهم آورد. این مطلب را سرگذشت بسیاری از افراد توبه کار و تقوا پیشه در طول تاریخ تأیید می کند.

به هر حال، اگر قصد جدی ازدواج با دختر مورد نظر را دارید علاوه بر اینکه باید سوءظن و بدبینی شما تعدیل شود و حساسیت تان از بین برود باید صحت و سلامت ازدواج تان به تأیید مشاوران ازدواج برسد و شما در معیارهای و ملاک های ازدواج بیشترین تناسب را با هم داشته باشید و الا حتی اگر آن دختر گذشته پاکی داشته باشد، ازدواج تان محکوم به شکست خواهد بود.

معرفی منابع برای مطالعۀ بیشتر:

 

  1. کاوه، سعید، سوءظن میان همسران شناخت، بررسی و تحلیل سوءظن های موجود میان همسران، تهران: سخن، 1387.
  2. بیگم آزرمی، معصومه، قاتل پنهان (سوء ظن، بدبینی، بدگمانی)، قم: چهارده معصوم (علیه السلام)، 1387.
  3. پناهی، علی احمد، همسرگزینی چرا و چگونه، قم: موسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی (ره)، 1391.
  4. گلزاری ، محمود، در جستجوی همسر ایده آل: تبیین روان شناختی ملاک ها و روش های انتخاب همسر، تهران: سازمان فرهنگی هنری شهرداری تهران، موسسه نشر شهر، 1391.



پی نوشت:
1. حجرات(49)، آیه 12.

http://www.askdin.com/showthread.php?t=26241&p=1019945&viewfull=1#post10...